Niniejsza podstrona została opracowana w celu zebrania i przedstawienia podstawowych pojęć związanych ze służbą CHARIS oraz wytycznych Służby Międzynarodowej w zakresie stosowania logo i nazewnictwa CHARIS.
Co oznacza logo CHARIS?
Niebieskie półkole po prawej stronie symbolizuje zarówno świat, jak i płaszcz Maryi, która nas chroni. W sercu świata zasadzone jest drzewo Krzyża, które nas zbawia. Płomień jest płomieniem Ducha Świętego, który ma podpalić świat przez chrzest w Duchu, który otrzymaliśmy. Jesteśmy przedstawieni nad płomieniem w akcie uwielbienia, ożywionym płomieniem o różnych kolorach, wskazującym na uniwersalność kultur i języków, które są reprezentatywne dla Odnowy Charyzmatycznej rozprzestrzenianej na całym świecie.
Nazwa pod logo (wytyczne z lutego 2026)
Napis musi zawsze pozostawać w języku angielskim: „CHARIS – Catholic Charismatic Renewal International Service”. Ponieważ jest to oficjalny akronim, nie powinien być tłumaczony. W przypadku Służb Kontynentalnych i Krajowych pod oficjalnym logo dodana jest nazwa konkretnej Służby.
Od lutego 2026 logo Krajowej Służby Komunii w Polsce wygląda następująco:
Kto może używać logo CHARIS i na jakich warunkach?
Używanie logo CHARIS jest ograniczone do organów statutowych tej służby, czyli Międzynarodowej Służby Komunii oraz Kontynentalnych i Krajowych Służb Komunii. Logo identyfikuje CHARIS na całym świecie.
Jakakolwiek manipulacja logo jest surowo zabroniona, ponieważ jest ono zarejestrowane jako znak towarowy w Ministerstwie Rozwoju Gospodarczego Włoch. Nieprzestrzeganie tych zasad może skutkować działaniami niezgodnymi z prawem, podlegającymi sankcjom zgodnie z włoskim prawem autorskim.
Członkowie różnych Służb – Międzynarodowej, Kontynentalnej i Krajowej – mogą używać logo CHARIS wyłącznie podczas oficjalnych wydarzeń, nie mogą używać go podczas wydarzeń prywatnych.
Aby wydarzenie mogło umieścić logo w swojej reklamie, trzeba je organizować w pełnej jedności z CHARIS, a także wydarzenie musi być przynajmniej współorganizowane przez CHARIS.
Patronat
Patronat CHARIS może zostać przyznany na wniosek podmiotów trzecich w związku z konkretną inicjatywą lub kilkoma inicjatywami i obowiązuje wyłącznie w odniesieniu do celu oraz czasu trwania danego wydarzenia (wydarzeń). Patronat przyznawany jest nieodpłatnie.
Osoby fizyczne lub prawne, zarówno publiczne, jak i prywatne, mogą ubiegać się o patronat CHARIS. Patronat rozumiany jest jako symboliczne poparcie ze strony CHARIS, w formie uznania, wsparcia moralnego oraz publicznego wyróżnienia, wyrażone wobec inicjatyw realizowanych przez podmioty trzecie, uznanych za wartościowe ze względu na ich cele eklezjalne, kulturalne i formacyjne, pozostające w zgodzie z celami statutowymi CHARIS.
Chcesz zamieścić na swojej stronie odnośnik do naszej strony charis.pl? Zamiast wykorzystania logo CHARIS użyj baneru, który przygotowaliśmy do tego właśnie celu!
Pobierz baner
Skróty i tożsamość
„CHARIS” jest akronimem od angielskiej nazwy Catholic Charismatic Renewal International Service, jako że język angielski stanowi oficjalny język dla służby CHARIS. Dlatego nazwę „CHARIS” należy zapisywać zawsze wielkimi literami.
Zgodnie z art. 13 i 14 Statutu, właściwe nazwy służb lokalnych to: Kontynentalna Służba Komunii; Krajowa Służba Komunii; w związku z tym skróty muszą odpowiadać tym nazwom. Akronimy będą jednak nadal używane w języku angielskim, zarówno w odniesieniu do Służb Kontynentalnych, jak i Krajowych.
– Dla Kontynentalnych Służb Komunii – CSC
Wyróżniamy następujące Kontynentalne Służby Komunii: CSC – Europe; CSC – America; CSC – Asia; CSC – Africa; CSC – Oceania.
– Dla Krajowych Służb Komunii – NSC
Służby lokalne nie powinny być określane po prostu jako „CHARIS”, aby uniknąć nieporozumień dotyczących tożsamości „CHARIS – Catholic Charismatic Renewal International Service” jako jedynej Służby Międzynarodowej oraz dotyczących odpowiedzialności organizacyjnej za wydarzenia lub komunikację, którą ponosi jako Organizacja.
Moderator CHARIS
Moderatorem nazywamy osobę, która reprezentuje służbę CHARIS na poziomie międzynarodowym; koordynuje pracę Międzynarodowej Służby Komunii, Zgromadzenia Ogólnego, Biura Międzynarodowego; zapewnia komunikację pomiędzy władzami kościelnymi, a Katolicką Odnową Charyzmatyczną na całym świecie, w szczególności ze Stolicą Apostolską za pośrednictwem Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia. Obecnie funkcję tą pełni Pino Scafuro.
Tytuły osób odpowiedzialnych na poziomie kontynentalnym i krajowym
Właściwym określeniem osób odpowiedzialnych za Kontynentalne lub Krajowe Służby Komunii jest „Koordynator”, a nie „prezydent” czy „moderator”.
Członkostwo w CHARIS
Zgodnie z art. 1 Statutu, CHARIS jest ciałem służebnym i nie przewiduje „członkostwa”. Nie ma osób, które „należą” do CHARIS, lecz są osoby, które „służą” w CHARIS albo w Służbach Kontynentalnych, czy Krajowych. Zobacz „Rejestracja wspólnot”
Katolicka Odnowa Charyzmatyczna
Katolicka Odnowa Charyzmatyczna rozpoczęła się w Kościele katolickim w Pittsburghu w 1967 roku, kiedy grupa studentów z katolickiego uniwersytetu doświadczyła „chrztu w Duchu Świętym”, znanego w Kościołach protestanckich od 1901 roku. To doświadczenie osobistego spotkania z Jezusem odnowiło ich wiarę i życie, pozwalając im przyjąć dary i charyzmaty Ducha Świętego oraz prowadząc ich do nawrócenia. Doświadczenie chrztu w Duchu Świętym szybko rozprzestrzeniło się na miliony ludzi na całym świecie, czemu sprzyjało otwarcie zapoczątkowane przez Sobór Watykański II.
Termin „Katolicka Odnowa Charyzmatyczna” nie jest tożsamy z ruchem Odnowy w Duchu Świętym, określanym niekiedy jako Katolicka Odnowa Charyzmatyczna. Odnowa w Duchu Świętym jest jedną z rzeczywistości Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej. Ta druga skupia w sobie wszystkie rzeczywistości, formy wyrazu, wspólnoty, które łączy doświadczenie owoców Pięćdziesiątnicy, tj. wylania darów duchowych, nazywane „chrztem w Duchu Świętym”, zawierające w sobie osobiste spotkanie z Jezusem Chrystusem jako Zbawicielem, otwartość na Słowo Boże, posługę charyzmatami i ewangelizację w wiernej służbie Kościołowi.
„strumień łaski”
To wyrażenie powinno być zapisywane w całości małymi literami, aby odróżnić je od teologicznego pojęcia „Łaski”, i powinno zawsze odnosić się do Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej (CCR).
Ojciec Święty Franciszek określił Odnowę Charyzmatyczną – podobnie jak uczynił to kardynał Leon-Joseph Suenens – jako „strumień łaski”, złożony z różnorodnych rzeczywistości lub form wyrazu (grupy modlitewne, wspólnoty, posługi, stowarzyszenia, instytucje zakonne itd.), który jest powołany do oświecania całego Kościoła, aby wszyscy ochrzczeni mogli zostać odnowieni w Duchu Świętym.
„chrzest w Duchu Świętym” / „wylanie Ducha Świętego”
„Chrzest w Duchu Świętym jest przemieniającym życie doświadczeniem miłości Boga Ojca wlanej w serce przez Ducha Świętego, otrzymanej przez poddanie się panowaniu Jezusa Chrystusa. Ożywia chrzest sakramentalny i bierzmowanie, pogłębia komunię z Bogiem i braćmi chrześcijanami, pobudza ewangelizacyjny zapał i wyposaża osobę w charyzmaty do służby i misji” (Chrzest w Duchu Świętym, wydanie jubileuszowe, Komisja Doktrynalna ICCRS, część I, s. 15)
Rzeczywistość lub forma wyrazu
Rzeczywistości lub formy wyrazu wskazują na różne sposoby, w jakie Duch Święty powołuje ludzi i jednoczy ich w „strumieniu łaski”. Najbardziej powszechnymi formami są grupy modlitewne, wspólnoty, posługi, szkoły ewangelizacji i instytuty zakonne. Rzeczywistości i form wyrazu jest jednak wiele i ciągle przybywa, bo Duch Święty działa na różne sposoby, niejednokrotnie powołując ludzi do „strumienia łaski” w nowy sposób.
Więcej na temat poszczególnych rzeczywistości i form wyrazu „strumienia łaski” w Polsce i na świecie przeczytasz w zakładce „Spis rzeczywistości”.