Statut CHARIS

Tłumaczenie statutów Międzynarodowej Służby Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej (CHARIS), zatwierdzonych przez Dykasterię ds. Świeckich, Rodziny i Życia 25 kwietnia 2024 r.

Preambuła

To, co dzisiaj znamy pod nazwą Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej (KOCh), stanowi część ekumenicznego strumienia łaski. Zrodziła się ona z suwerennej woli Boga w Kościele katolickim w 1967 roku i pojawiła się jako owoc Soboru Watykańskiego II.

Obecnie szacuje się, że na świecie jest ponad 120 milionów ludzi, którzy świadczą o przemieniającym życie doświadczeniu Ducha Świętego dzięki kontaktowi z Odnową. Ta łaska Ducha Świętego, o światowym zasięgu i wielu formach wyrazu, nie jest jednak jednym zunifikowanym ruchem, podobnym do innych. Nie ma założyciela ani grupy założycielskiej, lecz jest suwerennym dziełem Ducha Świętego. Jest strumieniem łaski, który pozwala jednostkom, grupom, wspólnotom, działaniom i posługom wyrażać się na różne sposoby, w różnych formach organizacyjnych.

Jedną z cech charakterystycznych Odnowy jest wielka rozmaitość form wyrazu i posług, które tworzą jedność w różnorodności. Różne formy wyrazu i rzeczywistości w Odnowie mogą znajdować się na różnych etapach rozwoju i kłaść różne akcenty, jednakże uczestniczą w tym samym podstawowym doświadczeniu „chrztu w Duchu Świętym” i przyjmują te same cele ogólne. W niektórych miejscach Odnowa organizuje się jak ruch kościelny, jednak sama natura Odnowy sprawia, że różni się ona od innych ruchów kościelnych. W istocie kard. Leon-Joseph Suenens, który w 1974 roku został wyznaczony przez św. papieża Pawła VI na doradcę biskupiego dla Odnowy, szybko rozpoznał w tym, co się działo, „strumień łaski” natchniony przez Ducha Świętego dla całego Kościoła. Powiedział: „Odnowa nie jest «ruchem» w zwykłym, socjologicznym sensie: nie ma ani założyciela, ani statutów; nie jest jednorodna; obejmuje szeroką gamę przejawów. Jest strumieniem łaski, odnawiającym tchnieniem Ducha Świętego, przeznaczonym dla wszystkich członków Kościoła – świeckich, zakonników, kapłanów i biskupów. Jest wyzwaniem dla nas wszystkich”.

Ogólnie mówiąc, Odnowa koncentruje się na relacjach i sieciach, a nie na sztywnych strukturach. Dlatego na poziomie lokalnym, diecezjalnym, krajowym i międzynarodowym można napotkać różne wzorce nieformalnych relacji. Relacje te często cechuje swobodne zrzeszanie się, dialog i współpraca. Natura przywództwa w Odnowie cechuje się posługą, a nie zarządzaniem, które wymaga posłuszeństwa i jednolitości.

W 1972 roku w Ann Arbor (USA) powstało pierwsze międzynarodowe biuro komunikacji (ICO), aby ułatwić komunikację między różnymi rzeczywistościami charyzmatycznymi, które w szybkim tempie pojawiały się w Kościele katolickim na całym świecie. Następnie, w 1976 roku, biuro ICO zostało przeniesione z USA do Malines-Brukseli (Belgia), diecezji kard. Suenensa. Utworzył on zespół koordynujący dla Odnowy, przekształcając w 1978 roku biuro ICO w ICCRO (Międzynarodowe Biuro Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej).

W 1981 roku biuro to zostało przeniesione do Rzymu. W 1984 roku św. papież Jan Paweł II mianował biskupa Paula Josefa Cordesa doradcą biskupim ICCRO jako następcę kard. Suenensa. Następnie, w 1985 roku, na zaproszenie Ojca Świętego, biuro ICCRO zostało ulokowane w Watykanie.

W 1990 roku sieć międzynarodowych wspólnot przymierza Odnowy została uznana na szczeblu papieskim jako prywatne stowarzyszenie wiernych pod nazwą „Katolickie Bractwo Wspólnot i Stowarzyszeń Przymierza” (Catholic Fraternity of Covenant Communities and Fellowships). Jego misją było umocnienie więzi tych wspólnot z Kościołem katolickim oraz zachęcanie do ewangelizacji.

W 1993 roku Papieska Rada ds. Świeckich przyznała ICCRO uznanie papieskie, zatwierdzając jego statut jako międzynarodowego ciała służebnego. Nazwę zmieniono z ICCRO na ICCRS, podkreślając w ten sposób, że jest to duszpasterska służba posługi na rzecz Odnowy na całym świecie, a nie jedynie biuro administracyjne.

W kwietniu 2016 roku papież Franciszek wyznaczył Michelle Moran i Pino Scafuro do pracy nad nową Jedną Służbą i do prowadzenia sprawy aż do jej urzeczywistnienia, przy udziale Julii Torres i Oreste Pesare jako sekretarzy oraz z towarzyszeniem Papieskiej Rady ds. Świeckich.

Przez wiele lat ICCRS i Katolickie Bractwo współpracowały, prowadząc seminaria na różne tematy właściwe Odnowie Charyzmatycznej. Wspólnie zorganizowały obchody 50. rocznicy Odnowy w Rzymie w uroczystość Zesłania Ducha Świętego w 2017 roku. To właśnie wtedy podpisano Akt Konstytutywny Jednej Służby, prowadzący do ustanowienia CHARIS.

CHARIS została erygowana 8 grudnia 2018 roku przez Dykasterię ds. Świeckich, Rodziny i Życia, a jej statuty weszły w życie 9 czerwca 2019 roku, w uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Od tego dnia wszystkie krajowe, regionalne i kontynentalne komitety Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej zostały zobowiązane do przekształcenia się w ciała służebne, obejmujące wszystkie lokalne formy wyrazu Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej, zgodnie z nowym statutowym składem CHARIS.

I. Natura kościelna i kanoniczna

Art. 1. Nazwa i cel

§ 1. Międzynarodowa Służba Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej, znana także jako CHARIS, jest międzynarodowym ciałem służebnym dla wszystkich form wyrazu Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej (KOCh), strumienia łaski, którego pojawienie się w Kościele katolickim w 1967 roku nastąpiło jako owoc Soboru Watykańskiego II. Wspólne dla wszystkich form wyrazu Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej jest doświadczenie owoców Pięćdziesiątnicy poprzez wylanie darów duchowych, nazywane chrztem w Duchu Świętym, obejmujące osobiste spotkanie z Jezusem Chrystusem jako Zbawicielem, otwartość na Słowo Boże, na posługiwanie charyzmatami i na ewangelizację w wiernej służbie Kościołowi. CHARIS promuje i umacnia komunię między wszystkimi rzeczywistościami charyzmatycznymi, rozbudzając poczucie przynależności do światowej rodziny Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej.

§ 2. Uznając Katolicką Odnowę Charyzmatyczną za część ekumenicznego strumienia łaski, CHARIS jest narzędziem promowania jedności w ciele Chrystusa i pracy na jej rzecz, tak jak wyraża to modlitwa Jezusa Chrystusa (J 17).

§ 3. Jako ciało służebne CHARIS nie sprawuje jurysdykcji nad Katolicką Odnową Charyzmatyczną, ponieważ wszystkie formy wyrazu Odnowy podlegają bezpośrednio jurysdykcji właściwych władz kościelnych. Służebna rola CHARIS nie ogranicza wolności jednostek ani grup w ramach Odnowy w ich kontaktach z władzami kościelnymi.

Art. 2. Ustanowienie i erygowanie kanoniczne

§ 1. CHARIS została utworzona przez Akt Konstytutywny, podpisany w Rzymie 29 maja 2017 roku przez osoby wyznaczone przez Ojca Świętego Franciszka 27 kwietnia 2016 roku jako odpowiedzialne za utworzenie nowej, jednej służby dla wszystkich form wyrazu Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej.

§ 2. CHARIS została erygowana przez Stolicę Apostolską, za pośrednictwem Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia, z publiczną osobowością prawną zgodnie z kan. 116–123 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Podlega niniejszym statutom oraz, analogicznie, kan. 298–320 Kodeksu Prawa Kanonicznego, a także innym powszechnym normom prawa kościelnego.

§ 3. Logo CHARIS może być używane wyłącznie w odniesieniu do działań prowadzonych przez Międzynarodową Służbę Komunii, Kontynentalne Służby Komunii oraz Krajowe Służby Komunii.

II. Cele

Art. 3. Cele

§ 1. Głównymi celami CHARIS są:

a) Pomoc w pogłębianiu i promowaniu łaski chrztu w Duchu Świętym wszędzie w Kościele. CHARIS dąży do tego, by „dzielić się chrztem w Duchu Świętym ze wszystkimi w Kościele” (FRANCISZEK, Przemówienie do uczestników międzynarodowej konferencji liderów Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej (Międzynarodowa Służba Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej – CHARIS), 8 czerwca 2019 r.);

b) Promowanie ekumenicznego wymiaru Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej i zachęcanie do zaangażowania w służbę jedności wszystkich chrześcijan. CHARIS dąży do tego, by „służyć jedności ciała Chrystusa, Kościoła, wspólnoty wierzących w Jezusa Chrystusa” (FRANCISZEK, Przemówienie, 8 czerwca 2019 r.);

c) Promowanie posługi na rzecz ubogich i działalności społecznej poprzez Katolicką Odnowę Charyzmatyczną. CHARIS dąży do tego, by „służyć ubogim i najbardziej potrzebującym, materialnie i duchowo. […] Te trzy rzeczy – chrzest w Duchu Świętym, jedność ciała Chrystusa i służba ubogim – są formami świadectwa, do którego dawania wszyscy jesteśmy wezwani na mocy chrztu dla ewangelizacji świata” (FRANCISZEK, Przemówienie, 8 czerwca 2019 r.).

§ 2. Ogólnymi celami CHARIS są:

a) Promowanie posługiwania się charyzmatami nie tylko w Katolickiej Odnowie Charyzmatycznej, ale również w całym Kościele;

b) Zachęcanie do duchowego pogłębienia i świętości osób, które żyją doświadczeniem chrztu w Duchu Świętym;

c) Zachęcanie do zaangażowania w ewangelizację, zwłaszcza poprzez nową ewangelizację i ewangelizację kultury, z poszanowaniem wolności religijnej;

d) Zachęcanie do współpracy między wspólnotami zrodzonymi z Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej, tak aby doświadczenie poszczególnych wspólnot stawało się dostępne dla dobra wszystkich;

e) Określanie i promowanie konkretnych tematów, które mogą pomóc w pogłębianiu łaski Pięćdziesiątnicy;

f) Zachęcanie do tworzenia sieci i współpracy między rzeczywistościami w ramach Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej w dziedzinie formacji, ewangelizacji itp.;

g) Organizowanie możliwości kształcenia i formacji, zgodnie z potrzebami wyrażonymi przez Zgromadzenie Ogólne;

h) Umożliwianie duchownym i zakonnikom pogłębienia doświadczenia Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej i pełniejszego w niej uczestnictwa;

i) Budowanie komunii: między osobami zaangażowanymi w różne rzeczywistości w ramach Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej; z ruchami kościelnymi, które nie odwołują się do tego strumienia łaski; a także z innymi Kościołami i Wspólnotami chrześcijańskimi, zwłaszcza z tymi, które żyją doświadczeniem Pięćdziesiątnicy;

Organizowanie większych wydarzeń, kolokwiów i spotkań liderów, aby dzielić się różnymi doświadczeniami płynącymi od Ducha Świętego i wymieniać się nimi.

III. Posługi

Art. 4. Świadczone posługi

§ 1. CHARIS służy wszystkim rzeczywistościom w ramach Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej i jest gotowa służyć biskupom i kapłanom, którzy zwracają się do niej o pomoc, oraz ich wspierać.

§ 2. Stałymi posługami CHARIS są:

a) Jedność i informacja: zapewnianie komunikacji ze Służbami Krajowymi i Kontynentalnymi oraz pomiędzy nimi, a także ze wszystkimi rzeczywistościami w ramach Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej i pomiędzy nimi (grupy modlitewne, wspólnoty, sieci, szkoły ewangelizacji, instytuty zakonne, wydawnictwa i posługi);

b) Formacja i kształcenie: wychodzenie naprzeciw potrzebom kształcenia i formacji wyrażonym przez Zgromadzenie Ogólne lub przez inne rzeczywistości, w inspiracji żywym doświadczeniem osób i grup w ramach Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej;

c) Doradztwo: poprzez Komisję Doktrynalną i Kanoniczną.

§ 3. W celu odpowiedzi na szczególne potrzeby mogą być tworzone ciała tymczasowe.

IV. Struktura

Art. 5. Służby Komunii

§ 1. Na poziomie światowym CHARIS tworzą Zgromadzenie Ogólne i Międzynarodowa Służba Komunii.

§ 2. Każdy kontynent ma Kontynentalną Służbę Komunii.

§ 3. Każdy kraj ma Krajową Służbę Komunii.

§ 4. W każdej Służbie Komunii każda rzeczywistość może mieć tylko jednego przedstawiciela z prawem głosu.

IV.1. Zgromadzenie Ogólne

Art. 6. Wizja

Zgromadzenie Ogólne odzwierciedla rzeczywistość Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej na całym świecie. Stara się dzielić tym, co Duch mówi na całym świecie, i to rozeznawać. Daje sposobność do budowania relacji i komunii w światowej rodzinie Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej poprzez dzielenie się doświadczeniami, troskami i świadectwem.

Art. 7. Skład

§ 1. W skład Zgromadzenia Ogólnego wchodzą: członkowie Międzynarodowej Służby Komunii, jeden przedstawiciel każdego stowarzyszenia wiernych wywodzącego się z Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej oraz członkowie Kontynentalnych Służb Komunii. Międzynarodowa Służba Komunii może wyznaczyć inne rzeczywistości uczestniczące w Krajowej Służbie Komunii swoich krajów do udziału w Zgromadzeniu Ogólnym bez prawa głosu.

§ 2. Zgromadzeniu Ogólnemu przewodniczy Moderator Międzynarodowej Służby Komunii.

§ 3. Moderator, za zgodą Międzynarodowej Służby Komunii, może zaprosić na Zgromadzenie Ogólne, jako specjalnych gości lub obserwatorów, osoby zdolne wnieść wkład we wspólne dobro, bez prawa głosu.

§ 4. Zgromadzenie Ogólne zbiera się co cztery lata.

§ 5. Udział w Zgromadzeniu Ogólnym nie oznacza kanonicznego uznania żadnej z uczestniczących rzeczywistości. Uznanie kanoniczne pozostaje w kompetencji właściwych władz kościelnych.

IV.2. Międzynarodowa Służba Komunii

Art. 8. Funkcje

Międzynarodowa Służba Komunii pełni następujące funkcje:

a) Podtrzymywanie, rozszerzanie i promowanie celów CHARIS;

b) Utrzymywanie kontaktu z Katolicką Odnową Charyzmatyczną w jej licznych formach wyrazu na poziomie krajowym, regionalnym i kontynentalnym oraz badanie jej sytuacji;

c) Zapewnianie, aby różnorodność Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej była szanowana w programach, projektach, relacjach z innymi Kościołami i wspólnotami chrześcijańskimi oraz w działalności CHARIS;

d) Rozeznawanie potrzeb formacyjnych w ramach Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej i poświęcanie im uwagi;

e) Zatwierdzanie Krajowych Służb Komunii na wniosek Kontynentalnych Służb Komunii;

f) Wybór, zgodnie z procedurą określoną w art. 11 § 2, tymczasowego Moderatora, który będzie pełnił posługę do następnego Zgromadzenia Ogólnego, w przypadku śmierci, niezdolności, poważnej choroby lub innej słusznej przyczyny uniemożliwiającej Moderatorowi wypełnianie jego/jej zwykłych funkcji.

Art. 9. Skład i zebrania

§ 1. Międzynarodowa Służba Komunii składa się z osiemnastu wybieranych członków, wszystkich katolików.

§ 2. Dwunastu członków to przedstawiciele kontynentalni: dwóch dla Ameryki Północnej i Karaibów (jeden angielsko- lub francuskojęzyczny i jeden hiszpańskojęzyczny); jeden dla Ameryki Środkowej (hiszpańskojęzyczny); jeden dla Ameryki Południowej (hiszpańskojęzyczny); jeden dla Ameryki Południowej (portugalskojęzyczny); dwóch dla Azji; jeden dla Afryki (francuskojęzyczny); jeden dla Afryki (anglojęzyczny); dwóch dla Europy i jeden dla Oceanii.

§ 3. Sześciu członków wybieranych jest w następujący sposób: jeden z różnych posług Odnowy; jeden charyzmatyczny kapłan lub zakonnik; dwóch ze wspólnot; jeden ze stowarzyszeń wiernych uznanych przez Stolicę Apostolską; jeden młody katolik poniżej 35. roku życia.

§ 4. Międzynarodowa Służba Komunii zbiera się raz w roku pod przewodnictwem Moderatora.

Art. 10. Procedura wyborcza

§ 1. Członkowie reprezentujący kontynenty są wybierani przez Kontynentalne Służby Komunii co najmniej sześć miesięcy przed Zgromadzeniem Ogólnym.

§ 2. Kandydaci z posług, charyzmatyczni kapłani lub zakonnicy, kandydaci ze wspólnot, ze stowarzyszeń wiernych uznanych przez Stolicę Apostolską oraz z młodzieży są zgłaszani przez Kontynentalne Służby Komunii co najmniej sześć miesięcy przed Zgromadzeniem Ogólnym i wybierani przez to Zgromadzenie w głosowaniu tajnym, ważnym, gdy bierze w nim udział co najmniej pięćdziesiąt procent uprawnionych do głosowania; do wyboru wymagana jest większość dwóch trzecich głosów.

§ 3. Członkowie Międzynarodowej Służby Komunii pełnią posługę przez czteroletnią kadencję, która może być bezpośrednio odnowiona tylko jeden raz.

Art. 11. Moderator

§ 1. Funkcjami Moderatora są:

a) Promowanie i rozwijanie Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej jako strumienia łaski w Kościele i dla Kościoła;

b) Promowanie dzieła jedności w Ciele Chrystusa;

c) Zapewnianie dobrej komunikacji między władzami kościelnymi a Katolicką Odnową Charyzmatyczną na całym świecie, a w szczególności ze Stolicą Apostolską za pośrednictwem Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia;

d) Zwoływanie Międzynarodowej Służby Komunii, inspirowanie i koordynowanie jej pracy;

e) Zwoływanie Zgromadzenia Ogólnego i przewodniczenie mu;

f) Odwiedzanie międzynarodowych rzeczywistości w ramach Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej i służenie im w miarę potrzeb. Za zgodą Międzynarodowej Służby Komunii Moderator może delegować niektóre odpowiedzialności;

g) Nadzorowanie pracy Biura Międzynarodowego.

§ 2. Moderator jest wybierany przez Zgromadzenie Ogólne spośród co najmniej trzech kandydatów, zgłoszonych przez Kontynentalne Służby Komunii lub przez ustępującą Międzynarodową Służbę Komunii i zatwierdzonych przez Dykasterię ds. Świeckich, Rodziny i Życia co najmniej trzy miesiące przed Zgromadzeniem Ogólnym. Wybór odbywa się w duchu modlitwy i rozeznania. Wybór dokonuje się w głosowaniu tajnym, ważnym, gdy bierze w nim udział co najmniej pięćdziesiąt procent uprawnionych do głosowania; do wyboru wymagana jest większość dwóch trzecich głosów. Kadencja trwa cztery lata i może być odnowiona jeden raz. Moderator, który zakończył dwie kadencje, może ponownie wejść w skład Międzynarodowej Służby Komunii dopiero po przerwie trwającej dwie kadencje (osiem lat) i nie może być ponownie wybrany na Moderatora (Dekret generalny Stowarzyszenia międzynarodowe wiernych, 11 czerwca 2021 r., art. 2 § 4).

§ 3. Moderator służy wszystkim i starannie unika promowania jakiejkolwiek konkretnej rzeczywistości w ramach Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej.

IV.3. Kontynentalne Służby Komunii

Art. 12. Funkcje

Funkcjami Kontynentalnych Służb Komunii są:

a) Wspólne budowanie komunii poprzez jedność serc, a nie sztywne struktury;

b) Wychodzenie do innych, obejmowanie wszystkich rzeczywistości w ramach Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej i życie jednością w różnorodności;

c) Tworzenie przestrzeni do słuchania, dzielenia się i rozeznawania;

d) Ułatwianie kształcenia i formacji;

e) Pomoc krajom w ustanowieniu Krajowej Służby Komunii tam, gdzie obecnie ona nie istnieje;

f) Ustalanie listy Służb Krajowych i przedstawianie jej Międzynarodowej Służbie Komunii do zatwierdzenia.

Art. 13. Skład i zebrania

§ 1. Istnieje pięć Kontynentalnych Służb Komunii: Afryka, Ameryka, Azja, Europa i Oceania.

§ 2. W skład każdej Kontynentalnej Służby Komunii wchodzą: członkowie Międzynarodowej Służby Komunii reprezentujący dany kontynent, koordynator każdej Krajowej Służby Komunii lub jego/jej delegat, trzech przedstawicieli wspólnot lub sieci wspólnot oraz dwie osoby młode poniżej 35. roku życia – wszyscy katolicy.

§ 3. Każda Kontynentalna Służba Komunii zbiera się co najmniej raz w roku.

§ 4. Każda Kontynentalna Służba Komunii może zaprosić inne rzeczywistości do udziału w swoich zebraniach, bez prawa głosu.

Art. 14. Wybory

§ 1. Każda Kontynentalna Służba Komunii wybiera Kontynentalny Zespół Koordynujący, złożony z siedmiu osób, którego zadaniem jest ułatwianie pracy Kontynentalnej Służby Komunii. Kontynentalny Zespół Koordynujący zbiera się co najmniej raz w roku. Przedstawiciele kontynentalni będący członkami Międzynarodowej Służby Komunii są z urzędu członkami Zespołu Kontynentalnego.

§ 2. Wybory odbywają się w duchu modlitwy i rozeznania. Każdy członek Kontynentalnej Służby Komunii ma prawo zabierać głos i głosować w wyborach. Zespół jest wybierany spośród członków Kontynentalnej Służby Komunii.

§ 3. W wyborach członków Zespołu Koordynującego głosowanie jest tajne i ważne, gdy bierze w nim udział co najmniej pięćdziesiąt procent uprawnionych do głosowania; do wyboru wymagana jest większość dwóch trzecich głosów. Zespół Koordynujący wybiera spośród swoich członków Koordynatora, który jest zarazem Koordynatorem Kontynentalnej Służby Komunii.

§ 4. Gdy członek rezygnuje z miejsca w Służbie Komunii, jego miejsce zajmuje pierwszy z niewybranych kandydatów z poprzednich wyborów.

§ 5. Członkowie Kontynentalnych Służb Komunii pełnią posługę przez czteroletnią kadencję, która może być bezpośrednio odnowiona tylko jeden raz.

IV.4. Krajowe Służby Komunii

Art. 15. Funkcje

§ 1. Celem Krajowych Służb Komunii jest budowanie i umacnianie szerokiej i zróżnicowanej rodziny Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej. Powinny one zatem być możliwie jak najbardziej otwarte na wszystkich (inkluzywne) oraz otwarte na nowe i wyłaniające się rzeczywistości. Model ten skupia się na komunii, a nie na zarządzaniu czy strukturze.

§ 2. Krajowa Służba Komunii jest organizacją służby, a nie organizacją zarządzającą. Nie ma zadań duszpasterskich. W każdym kraju lub w każdej Konferencji Episkopatu istnieje tylko jedna Krajowa Służba Komunii.

§ 3. Krajowa Służba Komunii stanowi najwyższą instancję komunii strumienia łaski Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej w danym kraju.

§ 4. Przedstawiciele kontynentalni w Międzynarodowej Służbie Komunii towarzyszą Krajowym Służbom Komunii i wspierają je.

Art. 16. Skład

§ 1. Krajowe Służby Komunii powinny składać się z przedstawicieli rzeczywistości i form wyrazu strumienia łaski, które uważają się za część Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej i dążą do budowania komunii w szerokiej i zróżnicowanej rodzinie Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej. Mogą to być grupy modlitewne, wspólnoty, sieci, szkoły ewangelizacji, instytuty zakonne, wydawnictwa, szczególne posługi, inicjatywy ekumeniczne, młodzież itp.

§ 2. Krajowe Służby Komunii są zatwierdzane przez Międzynarodową Służbę Komunii po konsultacji z właściwą Kontynentalną Służbą Komunii.

§ 3. Członkowie Krajowych Służb Komunii muszą być wyrazem znanych rzeczywistości i pozostawać w komunii z właściwymi władzami kościelnymi.

§ 4. Każda Krajowa Służba Komunii wybiera swojego koordynatora.

§ 5. Kadencja koordynatora trwa cztery lata i może być bezpośrednio odnowiona tylko jeden raz.

V. Asystent Kościelny

Art. 17. Asystent Kościelny

§ 1. Asystentem Kościelnym jest biskup lub kapłan, któremu powierzono zadanie towarzyszenia wszelkiej działalności podejmowanej przez CHARIS od strony doktrynalnej i duchowej oraz zagwarantowania wierności wszystkich działań CHARIS wobec Magisterium Kościoła katolickiego.

§ 2. Asystent Kościelny bierze udział w Zgromadzeniu Ogólnym i w zebraniach Międzynarodowej Służby Komunii, a także w innych działaniach, w których jego obecność zostanie uznana za pomocną lub konieczną przez Moderatora Międzynarodowej Służby Komunii. Uczestniczy w nich bez prawa głosu.

§ 3. Asystenta Kościelnego mianuje Dykasteria ds. Świeckich, Rodziny i Życia spośród trzech kandydatów przedstawionych przez Międzynarodową Służbę Komunii. W przypadku kandydatów będących kapłanami wymagana jest uprzednia zgoda ich ordynariusza.

§ 4. Kadencja Asystenta Kościelnego trwa cztery lata i może być bezpośrednio odnowiona tylko jeden raz.

VI. Biuro Międzynarodowe

Art. 18. Funkcje

§ 1. W celu wypełniania swoich funkcji administracyjnych CHARIS posiada Biuro Międzynarodowe z siedzibą w Rzymie, w Pałacu Świętego Kaliksta (Palazzo San Calisto).

§ 2. Zadaniami Biura Międzynarodowego są:

a) Ułatwianie współpracy i komunii w ramach Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej;

b) Zajmowanie się bieżącymi zapytaniami i prośbami kierowanymi do Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej;

c) Utrzymywanie przepływu informacji z wieloma rzeczywistościami Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej i pomiędzy nimi;

d) Ułatwianie organizacji oraz zapewnianie zaplecza i zasobów potrzebnych do kursów formacyjnych, programów i wydarzeń, zgodnie z poleceniami Międzynarodowej Służby Komunii;

e) Koordynowanie praktycznej organizacji zebrań Międzynarodowej Służby Komunii oraz Zgromadzenia Ogólnego;

f) Pełnienie funkcji sekretariatu w kontaktach administracyjnych ze Stolicą Apostolską, a w szczególności z Dykasterią ds. Świeckich, Rodziny i Życia;

g) Prowadzenie bazy danych rzeczywistości tworzących Katolicką Odnowę Charyzmatyczną na całym świecie;

h) Pomoc w publikowaniu, tłumaczeniu i rozpowszechnianiu konkretnych materiałów dotyczących międzynarodowej Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej;

i) Prowadzenie aktualizowanej strony internetowej i odpowiedniej obecności w mediach społecznościowych;

Zapewnianie CHARIS sprawnej i przejrzystej obsługi księgowej.

Art. 19. Sekretarz Biura Międzynarodowego

§ 1. Biuro Międzynarodowe podlega władzy Międzynarodowej Służby Komunii. Moderator CHARIS jest odpowiedzialny za nadzór nad Biurem Międzynarodowym. W celu zapewnienia ciągłości służby Biuro Międzynarodowe ma Sekretarza. Zadaniem Sekretarza jest ogólna koordynacja Biura Międzynarodowego oraz posług operacyjnych CHARIS.

§ 2. Sekretarza mianuje Moderator za zgodą większości członków Międzynarodowej Służby Komunii. Kadencja Sekretarza Biura Międzynarodowego trwa cztery lata i może być bezpośrednio odnowiona tylko jeden raz.

§ 3. Do Moderatora CHARIS należy zagwarantowanie osobom służącym w Biurze Międzynarodowym, zgodnie z kan. 231 i 281 Kodeksu Prawa Kanonicznego, w drodze umów o pracę, odpowiedniego wynagrodzenia, ubezpieczenia zdrowotnego i emerytalnego oraz innych uprawnień wynikających z zabezpieczenia społecznego.

VII. Administracja finansowa

Art. 20. Zarząd i prawna natura mienia i własności

§ 1. Własność i mienie CHARIS, zgodnie z kan. 1257 § 1 Kodeksu Prawa Kanonicznego, są dobrami kościelnymi i podlegają normom prawa kanonicznego.

§ 2. Do Moderatora, za zgodą Międzynarodowej Służby Komunii, należy zwracanie się do Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia o wymagane przez władzę kościelną zezwolenie przed ważnym dokonaniem aktów nadzwyczajnego zarządu, to jest aktów, które mogłyby prowadzić do uszczuplenia majątku stałego.

§ 3. Czynności zwykłego zarządu mogą być podejmowane nie tylko przez Moderatora, ale także przez Sekretarza Biura Międzynarodowego oraz przez delegata Moderatora.

Art. 21. Pochodzenie mienia i własności

§ 1. CHARIS utrzymuje się z dobrowolnych darowizn i wkładów finansowych różnych rzeczywistości i osób zaangażowanych w Katolicką Odnowę Charyzmatyczną na całym świecie. Innymi źródłami finansowania są ewentualne dochody z wydarzeń, kongresów, kursów formacyjnych, książek i materiałów multimedialnych itp.

§ 2. CHARIS przestrzega prawa krajów, w których prowadzi swoją pracę i działalność. Jest służbą i nie odpowiada za organizację prawną ani finansową na poziomie krajowym lub kontynentalnym.

Art. 22. Budżet roczny i sprawozdanie finansowe

Zadaniem Sekretarza Biura Międzynarodowego jest przygotowanie rocznego budżetu i rocznego sprawozdania finansowego, aby zapewnić dostępność środków wystarczających do zwykłego zarządzania CHARIS. Budżet i sprawozdanie finansowe muszą zostać zatwierdzone przez Międzynarodową Służbę Komunii większością głosów.

Art. 23. Roczne sprawozdanie dla władzy kościelnej

Przed 30 czerwca każdego roku Moderator CHARIS przedstawia Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia roczne sprawozdanie finansowe dotyczące zarządzania mieniem oraz wykorzystania otrzymanych darów i ofiar, zgodnie z kan. 319 Kodeksu Prawa Kanonicznego.

VIII. Interpretacja i zmiany Statutów

Art. 24. Interpretacja

§ 1. Kompetencję do interpretacji Statutów ma Międzynarodowa Służba Komunii, w drodze głosowania większością dwóch trzecich głosów.

§ 2. Gdy większość Międzynarodowej Służby Komunii uzna to za stosowne, może zwrócić się do Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia o wyjaśnienie kwestii interpretacyjnej; Dykasteria udziela wówczas wiążącej interpretacji.

Art. 25. Zmiany Statutów

Zmiany Statutów, proponowane przez Międzynarodową Służbę Komunii, wymagają zgody Zgromadzenia Ogólnego, wyrażonej w głosowaniu większością dwóch trzecich głosów, po uprzednim zatwierdzeniu proponowanych poprawek przez Dykasterię ds. Świeckich, Rodziny i Życia.

IX. Zniesienie i rozwiązanie

Art. 26. Zniesienie

Zgodnie z kan. 320 Kodeksu Prawa Kanonicznego CHARIS może zostać zniesiona wyłącznie przez Stolicę Apostolską, za pośrednictwem Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia.

Art. 27. Rozwiązanie

Wniosek o rozwiązanie CHARIS z jej własnej inicjatywy wymaga zgody Zgromadzenia Ogólnego wyrażonej większością dwóch trzecich jego członków, a uprzednio – zgody Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia.

Art. 28. Przeznaczenie mienia i majątku

W przypadku zniesienia lub rozwiązania pozostałe mienie i majątek mają zostać przeznaczone przez Międzynarodową Służbę Komunii na rzecz podmiotów o celach identycznych lub zbliżonych do celów CHARIS, za uprzednią zgodą Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia.

Niniejsze Statuty, w swojej oryginalnej formie, zostały złożone w archiwum Dykasterii.

Watykan, 25 kwietnia 2024 r.

Linda Ghisoni, Podsekretarz

[pieczęć: Dicasterium pro Laicis, Familia et Vita]