Skip to content

Historia CHARIS

Historia w pigułce

Międzynarodowa Służba Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej, znana także jako CHARIS, została powołana przez Papieża Franciszka w 2019 roku.

Papież Franciszek zaproponował zjednoczenie dwóch rzeczywistości Kościoła skupiających się na Odnowie, aby stworzyć jedną służbę komunii – CHARIS – która nie byłaby ruchem, lecz platformą jedności i współpracy dla wszystkich nurtów Odnowy Charyzmatycznej w Kościele katolickim.

Służby dla Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej*, istniejące  przed powołaniem CHARIS:

  • ICCRS (International Catholic Charismatic Renewal Service) – międzynarodowa służba wspierająca Odnowę Charyzmatyczną, działająca od lat 70.
  • Catholic Fraternity of Charismatic Covenant Communities and Fellowships – Katolickie Bractwo, zrzeszające wspólnoty przymierza i inne grupy charyzmatyczne.

Głównymi zadaniami ICCRS były:

  • koordynacja Odnowy Charyzmatycznej na poziomie międzynarodowym,

  • promowanie „chrztu w Duchu Świętym” jako osobistego doświadczenia łaski,

  • wspieranie formacji duchowej poprzez kursy, konferencje i publikacje,

  • budowanie jedności między wspólnotami charyzmatycznymi na świecie,

  • współpraca z hierarchią Kościoła – ICCRS działał pod patronatem kardynała Leona Suenensa, a później biskupa Upali J. Cordesa, mianowanych przez papieży jako doradcy Odnowy.

Natomiast zadaniem Katolickiego Bractwa było:

  • wzmacnianie tożsamości katolickiej wspólnot charyzmatycznych,

  • budowanie komunii z Kościołem i następcą św. Piotra,

  • promowanie ewangelizacji i życia sakramentalnego,

  • wspieranie autentycznego ekumenizmu, zgodnego z nauczaniem Kościoła,

  • zachęcanie do wierności charyzmatom otrzymanym od Ducha Świętego.

Od momentu powstania służby CHARIS, dwie poprzedzające ją służby zostały rozwiązane.

 
*Termin „Katolicka Odnowa Charyzmatyczna” nie jest tożsamy z ruchem Odnowy w Duchu Świętym, określanym niekiedy jako Katolicka Odnowa Charyzmatyczna. Odnowa w Duchu Świętym jest jedną z rzeczywistości Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej. Ta druga skupia w sobie wszystkie rzeczywistości, formy wyrazu, wspólnoty, które łączy doświadczenie owoców Pięćdziesiątnicy, tj. wylania darów duchowych, nazywane „chrztem w Duchu Świętym”, zawierające w sobie osobiste spotkanie z Jezusem Chrystusem jako Zbawicielem, otwartość na Słowo Boże, posługę charyzmatami i ewangelizację w wiernej służbie Kościołowi.

Miłosierdzie

„Ale Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, dla wielkiej miłości swojej, którą nas umiłował,  i nas, którzy umarliśmy przez upadki, ożywił wraz z Chrystusem – łaską zbawieni jesteście.” 

List do Efezjan 2, 4-5